Zdarza się, że bliscy krewni zmarłego, którym należy się udział w spadku zostają pominięci w testamencie. W takiej sytuacji osoby pokrzywdzone mogą domagać się rekompensaty – czyli zachowku. Jest to dosyć skomplikowana instytucja prawa spadkowego przyjęta nie tylko w polskim prawie spadkowym, ale także w europejskim. Jak wyglądają kwestie testamentu i dziedziczenia we Włoszech?
Prawo spadkowe we Włoszech
Liczba rodzin polsko-włoskich jest dosyć pokaźna, dlatego sprawa dziedziczenia w tym kraju dotyczy znacznej części Polaków. Włoski kodeks cywilny reguluje przepisy dotyczące dziedziczenia.
W sytuacji gdy zmarły nie sporządził testamentu, kwestie spadku wydają się mniej skomplikowane. Stosuje się wtedy przepisy kodeksu cywilnego odnośnie dziedziczenia ustawowego. Spadkobiercami ustawowymi we Włoszech są: współmałżonek, dzieci, rodzice, rodzeństwo oraz dalsi krewni, aż do 6 stopnia pokrewieństwa. Same udziały spadkowe uzależnione są od liczby żyjących krewnych. Jeżeli zmarły pozostawił dzieci – rodzeństwo i rodzice oraz dalsi członkowie rodziny spadkodawcy zostają wyłączeni od dziedziczenia.
Komu przysługuje zachowek we Włoszech?
Zgodnie z obowiązującym we Włoszech prawem spadkowym, spadkodawca może zarządzać całym swoim majątkiem. Istnieje jednak instytucja zachowku, o którą mogą ubiegać się najbliżsi krewni. Testament, w którym zachowek nie jest uwzględniony jest ważny, aż do momentu podważenia go przez osobę uprawioną do zachowku. Zachowek to instytucja prawna, której zadaniem jest zapewnienie ochrony najbliższych osób dla spadkodawcy, które jednak zostały pominięte w testamencie.
Komu przysługuje zachowek we Włoszech? Podobnie jak w Polsce, prawo spadkowe we Włoszech nie pozwala na wydziedziczenie wszystkich spadkobierców, a przekazanie majątku przyjacielowi lub jednemu członkowi rodziny. Najbliższych osób nie można wykluczyć z prawa spadku. Chodzi tu głównie o małżonka, dzieci, a czasami nawet rodziców zmarłego.
Małżonek spadkodawcy ma prawo do 1/2 części spadku oraz dożywotniego zajmowania domu rodzinnego. Jeżeli zmarły posiadał tylko jedno dziecko, ale nie pozostawił małżonka, jest ono uprawnione do zachowania połowy zachowku. W przypadku większej ilości dzieci, mogą oni zachować 2/3 majętności do podziału.
Natomiast w sytuacji, gdy zmarły pozostawił współmałżonka oraz jedno dziecko – małżonek dostanie 1/3 zachowku oraz prawo zajmowania domu rodzinnego, a dziecko 1/3 spadku. Gdyby spadkodawca posiadał małżonka i 2 lub więcej dzieci, to małżonkowi należy się 1/4 zachowku i dożywotnie prawo zajmowania domu, a 1/2 majątku do podziału między jego potomków.
W przypadku gdy spadkodawca nie posiadał potomstwa, małżonek otrzymuje 1/2 zachowku i prawo do dożywotniego zajmowania domu, a rodzice 1/4 spadku. Natomiast jeżeli zmarły nie pozostawił małżonka, a jego rodzice żyją, to im należy się 1/3 zachowku.
Instytucja zachowku we Włoszech nie dotyczy związków partnerskich, które nie istnieją w tym kraju w formie zalegalizowanej. Partnerzy mogą być objęci dziedziczeniem jedynie na drodze zapisu testamentowego.
Chociaż przepisy dotyczące zachowku wydają się z pozoru jasne i klarowne, jest to bardzo złożona instytucja prawa spadkowego. Prowadzący sprawę adwokat musi wykazać się dużą ostrożnością. Jeżeli stoisz w obliczu takiej sytuacji, możesz na nas liczyć – pomożemy Ci szybko i skutecznie przejść przez całe postępowanie.